Nuttige wenke

Nailtails: foto beskrywing van hoe om van collembola ontslae te raak

Pin
Send
Share
Send
Send


Ons ervare span redakteurs en navorsers het 'n bydrae gelewer tot hierdie artikel en dit getoets vir akkuraatheid en volledigheid.

Die aantal bronne wat in hierdie artikel gebruik word, is 10. U kry 'n lys daarvan onderaan die bladsy.

Die wikiHow-inhoudbestuurspan monitor die werk van redakteurs noukeurig om te verseker dat elke artikel aan ons hoë kwaliteitstandaarde voldoen.

Collembolans, ook bekend as voetstappe, is skadelose parasiete wat tot die klas geleedpotiges behoort. Dit hou nie 'n spesifieke bedreiging in nie, maar as u van hulle ontslae wil raak, is daar verskillende maniere om dit te doen.

Nageltaars en Collembolas: spesies wat in die grond woon en dit nie verlaat nie.

Hierdie insekte word ook thymus sterte of collembolans genoem. Sommige spesies in die onderbuik het 'n spesiale springvurk (vandaar die naam van die vurk). Nagelsterte voed hoofsaaklik op vervalle plantrommel en mikroörganismes. Soms kom hulle egter ook in op die delikate dele van plante.

Beskrywing van die stert

Collembolane of voetstande is baie wydverspreid, veral in gematigde breedtegrade. Daar is baie van hulle in die trope, hulle kom in die Arktiese en Antarktiese gebied voor - waar daar ten minste mosse en korstmasse voorkom.

Dit is interessant!springsterte, of springsterte (Collembola) Is 'n subklas van geleedpotiges, in die moderne klassifikasie word dit as geheimsinnig geklassifiseer. Tans het wetenskaplikes meer as 8 duisend soorte collembolas beskryf.

Hierdie insekte leef meestal onder verrottende plantrommel en in die oppervlakte van die grondlaag, maar baie leef diep in die grond, en dring dikwels dieper as ander diere. Onder die collembolas is daar dié wat op die oppervlak van plante woon, en daar is selfs films van water wat op die oppervlak tot lewe gekom het.

Die aantal springbome is ook baie groot. In die gronde van woude en weivelde is daar byvoorbeeld tienduisende collembolas per vierkante meter. Collembolans is baie uiteenlopend in liggaamsvorm en kleur: as 'n reël is spesies wat in die grond woon en dit nie agterlaat nie, wit, voetstappe wat op die oppervlak van groen plante woon, is groenerig, maar onder diegene wat in bosstrooi of in die vilt leef, is dooie grasplante. saam met grys en bruin, dikwels helderkleurige of metaalagtige spesies.

Daardie spykers wat op die grondoppervlak woon, kan baie eienaardig beweeg. Soos reeds opgemerk, is daar 'n spesiale orgaan wat nie in ander geleedpotiges voorkom nie - die sogenaamde "springvurk" op die onderste oppervlak van die agterste punt van die buik. In 'n rustige toestand word dit onder die buik gebuig. Deur die “vurk” reg te ruk, stoot die collembol die voorwerp waarop hy sit, af en maak 'n skerp sprong.

Die spykers wat op die oppervlak van die water gehou word (daar is sommige), kan weerkaats en selfs van die wateroppervlak afstoot - hul liggaam word nie deur die water benat nie.

Wit naels wat altyd in die grond woon en nie op die oppervlak verskyn nie, nie 'n “springvurk” het nie, hulle kan net kruip met behulp van kort borspote, dikwels selfs onsigbaar as hulle van bo gesien word. 'N Reeks springbome beskadig plante soos groen smintoer, of soms in grootmaat eet kweekhuiswortels van sappige wortels onihiury. Sommige spesies sal waarskynlik indirek skade berokken deur spore van swamme wat plantsiektes veroorsaak, te versprei.

Moet ek met sterte veg?

In die geheel gesien, is die springbome nie net onskadelik nie, maar selfs bruikbaar: dit dra by tot die ontbinding, transformasie in humus en mineralisering van plantreste en speel volgens moderne data 'n baie belangrike rol in die vorming van grond. Moet dus nie haastig wees om die sterte met die woede van 'n tier uit te haal nie 'n chemiese middel kan meer skadelik wees vir u troeteldier as die naels.

Hoe om collembola te leer?

Die grootte van die lente hang van 0,2 mm tot 10 mm (baie min spesies). Collembolans verkies 'n geheimsinnige lewenstyl op plekke met 'n hoë humiditeit. Hulle woon in die grond, onder die bas van dooie bome, in blaarvullis, in gekraakte klippe. Die naels word gevoer met myselium van swamme, bakteriese gedenkplaat, alge, mossies, korstene. Slegs enkele spesies kan hoër plante eet. Ongelukkig kom blomkwekers by hulle aan.

Die definisie van hierdie verteenwoordigers van die dierewêreld is redelik moeilik. Daar is baie sienings oor die sistematiek van collembolas, waardeur baie sinonieme in die literatuur genoem word.

Die klein grootte en geheimsinnige manier van lewe van die sterte maak dit moeilik om dit te bestudeer. Die gebrek aan 'n toeganklike en volledige definitiewe literatuur oor hierdie groepe insekte maak dit bykans onmoontlik om leke te definieer.

Gelukkig is die biologie van die naelstert van die grond baie dieselfde en is hulle nie presies bepaal nie. Dit is genoeg om te weet dat dit spykers is en dit nie verwar met ander insekte (blaaspootjies, wortelboud) en bosluise nie. Om, indien nodig, voldoende beheermaatreëls te ontwikkel.


Aquatic Nailtail, of Aquatic Forktail (Podura aquatica).

Naelstertstruktuur

Naelstertjies het hul naam gekry danksy 'n spesiale springorgel (springvurk) aan die onderkant van die buik. Die vurk word deur 'n spesiale haak vasgehou. Indien nodig, word die vurk losgelaat en gooi hy die grond vorentoe en boontoe. Sommige soorte collembolas het 'n langwerpige, fusiforme liggaamsvorm. Dit word tradisioneel genoem subvlakke. Die ander deel word onderskei deur 'n afgeronde buik en 'n sferiese liggaam, dit word gewoonlik genoem smintury. In die streng sin is dit nie heeltemal korrek nie. Sintures vorm slegs 'n deel van die spykers wat 'n gegewe, sferiese vorm van die liggaam het.

Collembole larwes herhaal die liggaamsvorm van volwasse individue heeltemal, en verskil slegs van grootte en volwassenheid.

Die kleur van die colembol (podur en smintur) is baie uiteenlopend. Die meeste spesies is witterig, grys, geel of bruinerig van kleur, soms met 'n metaalagtige glans. Verteenwoordigers van sommige genera kan minder gereeld 'n marmerpatroon hê - een of meer dwarsstrepe. Sommige cminture kan 'n duidelike bitmap hê.

Wanneer u binnenshuise plante verbou, is podurs meestal wit, grys van kleur, soms met 'n groenerige of silwer-metaalagtige glans.

Skade van die sterte

Enkele skade wat deur enkele narre veroorsaak word, kan die plant nie baie skade berokken nie. Groot saadjies (1-1,5 mm) kan slegs saailinge aanrig en wesenlike skade berokken. Lote tydens die opening van die saadlobbige blare word heeltemal deur die collembolas geëet.


Groen sintur, lusernvlooi.

Die skade van dwase is ook beduidend in gevalle waar daar te veel daarvan is, en die temperatuur in die kamer laag is. Plante verswak deur ongunstige toestande vertraag hul groei en ontwikkeling en kan nie normaal herleef nie. Verskeie beserings wat deur sulke narre veroorsaak word, word 'n oop hek vir 'n wye verskeidenheid swam- en bakteriële infeksies wat nie net kan verswak nie, maar ook die plante in u versameling vernietig.

Hoe om van spykers ontslae te raak

In volumes met volwasse plante is daar bykans altyd toebehore en is dit nie nodig om 'n gerigte stryd teen hulle onder normale landboutegnologie te voer nie. Die belangrikste maatreël om uitbrake van die getal bome te bestry, is slegs die nakoming van die voorwaardes vir behoorlike landboutegnieke vir die groei van plante.

Die ondergrond mag nie 'n groot aantal aktiewe ontbindende komponente bevat nie (onryp blare, teeblare, dekoratiewe saagsels). Die volumes moet goed dreineer, wat stagnasie van vog in die grond voorkom. Gieter is matig, aangesien die grond droog word. Die volume van die pot moet ooreenstem met die grootte van die wortelstelsel. 'N Plek wat nie in die nabye toekoms deur plantwortels ingeneem word nie, word deur swamme, bakterieë, alge beset, die land sal suur word, en die dwase sal van mekaar skei.

Die aantal podurs belemmer opmerklik 'n aantal roofmyte wat ook byna altyd in die grond teenwoordig is.

As daar te veel springskerms is, verander die grond vir 'n nuwe een. As die verhaal herhaal word, hersien dan die grondsamestelling en waterregime.

In gevalle waar u dringend maatreëls moet tref om die aantal podura te verminder, kan u sistemiese insekdoders toepas (Mospilan, Aktara, ens.). Dit is moontlik om die aantal podiene te beperk en ietwat te beperk deur sitramon of ascofen ('n halwe tablet tot 2-3 liter water) in water te voeg vir besproeiing.


Duisendpoot uit die Symphyla-klas en Poduromorpha collembola.

As u saad van Saintpaulia en streptocarpus saai, moet die grond versigtig gestoom word. Die houer waarin die sade gesaai word, moet lugdig wees en nie dreineringsopeninge hê wat vir die plaag toeganklik is nie. Dit is veral belangrik om aan hierdie vereistes te voldoen as daar min sade is, of die ontkiemingsvermoë van die sade van hierdie baster baie klein is.

Collembol biologie

Kom ons begin met die terminologie. Andersins word collembolans podura of voetstapels genoem. Dit hou verband met insekte uit die kaakbeenklas. Hulle tel meer as agtduisend bestudeerde spesies, en dit was verskriklik om te sê op die aarde, al in die Devoonse tydperk, en dit was ongeveer 420 miljoen jaar gelede.

Hulle kan nie met groot groottes spog nie, hul gewone lengte is van een tot vyf millimeter, hoewel daar dwerge is met 'n tiende van 'n millimeter lank, en reuse wat tot sewentien groei.

Uitrusting kan ekstern verdeel word in twee uitgesproke groepe:

  • Die groep langwerpige collembolas word onderskei deur 'n langwerpige, soms wurmagtige, geleedpotige liggaam. Sulke ruige wurms, in 'n woord.
  • Groep sferiese maagkollembolas. Boonop lyk dit soos klein skilpaaie.

Interessant! Nadat ek hierdie reëls geskryf het en dit weer gelees het, voel ek myself in die rol van die gerespekteerde Nikolai Nikolaevich Drozdov, wat ek u 'n lang lewe wil wens!

Die kleur van die kolembool is uiteenlopend, dit is makliker om nie 'n kleur te noem as om alles te lys nie. Benewens gewone kleure, is daar spesies met strepe of kolle op die liggaam.

Op baie maniere hang die voordeel of skade van 'n dier af van wat hulle voed. As 'n muskiet bloed drink, is dit duidelik dat dit 'n skadelike insek is, maar wat van collembola?

Dit is hier waar die eerste teenstrydighede met die verklaarde pes-essensie begin. Die feit is dat die basis van die rantsoen van die sterte meestal dooie organiese materiaal is. Bioloë noem sulke voedselvoorwerpe wat inherent is aan dwase:

Slegs sommige soorte collembol kan die lewende organiese weefsel van hoër plante verteer.

Tip! Kollegas byt nie mense en diere nie!

leefwyse

Wat die vitale gebied van collembol betref, kan ons sê dat u hierdie insek byna oral kan ontmoet. Sommige spesies is selfs aangepas om oor die wateroppervlak te gly. Maar die meeste springtails leef op dooie hout van gevalle bome of hennep, in bosstrooi, onder die deklaag in die tuin. Die belangrikste ding is dat daar verhoogde humiditeit, droogheid is, hierdie insekte verdra baie sleg.

Dit is veral goed om die kolembolas op 'n helder, sonnige dag te aanskou as hulle na die oppervlak kruip en soos 'n trop koeie op hul grond wei.

Aan die onderkant van die buik het die naelstaart 'n sogenaamde springvurk. Hierdie orgaan is in 'n rustige toestand aan die buik vasgemaak, maar as dit gevaarlik is, trek dit skielik reg soos 'n veer, en die insek neem af, asof dit deur 'n katapult opgegooi word, tot 'n hoogte van vyf tot tien sentimeter.

'N Ander orgaan, die buikbuis, laat jou toe om die naels te land. Dit is nader aan die kop van die dier geleë, en sodra hy gespring het, stuur die collembole 'n bietjie klewerige stof uit die buis uit en plak op die oppervlak.

Voordeel en skade

Die tyd het aangebreek om argumente vir en teen collembolas te maak. Daar is iets in ons mense waardeur ons selfs die onskadelikste wesens kan stuit en doodmaak net omdat ons nie van ons voorkoms hou nie, of per ongeluk ons ​​pad gekruis het. Al die bogenoemde is van toepassing op die naels - dit is heeltemal onskadelike wesens.

Daar is egter 'n probleem, en dit moet opgelos word, dus beskryf ons eers die negatiewe kant van hierdie insek.

Dit is nie die bedreiging wat gebyt word of die gevaar vir ons eetbare mense wat ons teen collembola laat veg nie. Nee, dit is gewone walging, wat sommige mense paniekerig kan raak.

Natuurlik is dit onaangenaam as u 'n trop collembol in u woonstel vind. In plaas daarvan om hulle net te versamel en op straat te gooi, sal ons teen hulle begin veg.

Die gewildste plekke in ons huis vir naels is natuurlik klam kamers: hoeke van die kombuis onder die wasbak, hoeke onder die loodgieterswerk in die badkamer. Veral opeenhopings word waargeneem in plekke van lekkasies. Daar vorm 'n vorm onder konstante druppels water - die gunsteling kos van die dwase.

Die voorkoms van collembolas in 'n stralende skoon badkamer word deur mense beskou as iets verskrikliks, en die hand self reik na die bottel met 'Dichlorvos' of op ander soortgelyke maniere.

Die tweede geval van sabotasie kan op binnenshuise plante waargeneem word. Hier kan die naels in die pot deur die grond kruip, en veral die sassige individue probeer selfs die blare byt. Hier is dit natuurlik nodig om maatreëls te tref om te vernietig.

Voordat u met collembola begin sukkel, selfs as deel van 'n aparte artikel, sal ons praat oor hoe hierdie wonderlike wesens steeds baat vind. Hier kan ons twee kante van die nut van die insek waarneem.

Eerstens, deur tonne dooie organiese organismes te eet, word collembolans dit omskep in die stof wat alle tuiniers en tuiniers aanbid - tot humus. Die ontlasting van hierdie insekte is amper gereed voedsel vir mikroörganismes, en die produkte van daaropvolgende verval word reeds deur ons plante opgeneem. Dus, hoe meer klein diertjies in u tuin bedoel is, bedoel ons nie net collembol nie. Hoe vinniger dooie organiese produkte verdien om die vrugbaarheid van die grond te verhoog.

Die tweede voordeel van collembolas is die gebruik daarvan as voer vir akwariumvisse, reptiele of amfibieë. Spesiale webwerwe vir liefhebbers van eksotiese visse beskryf selfs die metodes om naels te teel, soos hulle sê, "vir veevoer." Hulle raai hulle aan om hulle met aartappelskille te voed.

Ja, ons sal nie die collembol in die tuin aanraak nie, maar ons het nie 'n akwarium nie, sal baie lesers sê. Maar sodat so 'n gruwel oor die badkamer kruip, sal ons dit nie toelaat nie. Daarom sal die verdere deel van die artikel gewy word aan die allerheiligste - die stryd om die regsoorsaak, oor hoe om van collembol ontslae te raak!

Daar is egter twee kante van die muntstuk: voorkoming en vernietiging. Die eerste dien om die inval van die vyand te voorkom, die tweede word gebruik as die vyand nie oorgee nie.

voorkoming

Alle voorkomende maatreëls om die voorkoms van collembola te voorkom, is daarop gerig om die reëls rakende higiëne en droogheid van die perseel na te kom, om nie 'n teelaarde vir insekte te skep nie. Die tweede aspek van voorkoming is akkuraatheid en versorging in die keuse van die grond vir die aanplant van binneplante of groentesaailinge.

As skimmel en ander sampioene nie in die badkamer of in die kombuis geproduseer word nie, sal die collembolane eenvoudig nie begin nie, want hulle sal niks hê om te eet nie. En as u die perseel droog hou, deur dit voortdurend te lug en te ventileer, sluit u basies die voorkoms uit van mikro-organismes wat voedsaam is vir die lente-stert. Kyk ook na die hoeveelheid water wanneer plante natgemaak word, oormatige grondvog sal goeie toestande vir insekte skep.

vernietiging

Nou, hier kom ons na die bloeddorstige deel van ons verhaal. Nou sal ons u leer hoe u die naels, hierdie oulikste insekte, met allerhande volks- en chemiese middele vernietig.

  1. 'N Klein hoeveelheid insekte kan eenvoudig met seepwater afgespoel word of met plante bespuit word.
  2. Sprinkel die grond met houtas.
  3. Behandel die opeenhopingspersele met chemiese insekdoders. Die samestelling van die preparate moet aktiewe stowwe soos bifentrien, karbaryl of diazinon bevat.
  4. Skep 'n insekversperring buite die huis. Behandel venster- en deurkosante, veral enige klein leemtes, met stowwe wat bifentrien, karbaryl, chlorpyrifos, deltamethrin, diazinon fluvalinaat, malathion, permethrin of pyrethrin bevat.
  5. Hou op om die binnenshuise blomme te nat te hou. Laat hulle 'n bietjie droog staan.

Tip! Moenie u woonstelle in so 'n mate bring dat insekte dit huisves nie. Die voorkoming van rampe is baie makliker as om dit te beveg.

Aan die einde van die artikel gee ons 'n kort video oor die stryd teen kolembolami:

Insek met meerdere name

Die collembolas in die woonstel kan van verskillende soorte wees, insluitend donkergrys

Die klein geleedpotiges, wat genoem word: collembolas, voetstawe, vurkstertjies, cmintures, podura, het verskillende vorms (in die vorm van 'n spil of 'n bal) en liggaamsgroottes (tot 5 mm). Aan die onderkant van die insek is 'n springvurk, waardeur hulle vinnig genoeg beweeg. Die insek broei met behulp van eiers, wat die wyfie in mos lê, in die boonste klam grondlaag onder vrot blare.

Waar woon en wat skade berokken

Collembola hou van 'n vogtige omgewing, en leef daarom waar dit volop is.In die algemeen kan 'n insek waargeneem word in blompotte, waar oormatige natmaak van plante voorkom. Stagnante water in die waterbak is die medium vir die ontwikkeling daarvan. Maar tuiniers moet nie bang wees nie, hulle sal nie die plant skade berokken as hulle betyds van hulle ontslae raak nie.

In 'n klein hoeveelheid baat podura selfs met die eet van vervalle organismes. As tuisplante byvoorbeeld met die oorblyfsels van teeblare bemes word, moet u sorgvuldig dophou dat insekte nie voorkom nie en nie vermeerder nie. Aangesien hulle 'n groot getal bereik, begin hulle op soek na voedsel aktief klein lote van die wortel eet, jong lote, wat kan lei tot 'n verlangsaming van die blomgroei, en sodoende die wonde van patogene bakterieë beleef en die daaropvolgende dood.

Kyk noukeuriger, miskien lyk die 'bok' wat in die badkamer weggeneem is, soos een van hierdie

Belangrik! As u binnenshuise plante natmaak, moet u let op die hoeveelheid water in die grond. Dit geld veral orgideë, viooltjies, gloxinia.

Benewens blompotte, reproduseer 'n vogliefhebbende naelstert goed in ander kamers van die woonstel en in 'n privaat huis, waar verhoogde humiditeit is - stort, bad, toilet. Hulle kan die woonstel binnekom deur ventilasiegate, badkamers en kweekhuise. Oorweeg dit om insekte te spring op plekke waar vorm en swam ontwikkel.

Voorkomende maatreëls

Vog lok collembol

Op soek na klam plekke kan 'n collembola van die straat af in 'n klam kamer beland, wat beteken dat dit gewaarsku moet word. Dit is moeilik om so 'n oorlewende insek te “kalk”, maar nie gunstige omstandighede daarvoor te skep nie - miskien sal gebeure hiertoe help:

  • Ventileer die kamer - verminder lugvogtigheid.
  • Hoe om ontslae te raak van collembola in die badkamer en in die kelder? Installeer eerstens waaiers, maak dit skoon met 'n seep- of koeldrankoplossing.
  • Skrap moontlike bronne van skimmel of meeldou (huidige krane, gebreekte ou water- en rioolpype, gebarste vensterrame of houtvensterbanke).
  • Desinfeksie van die toilet met chloor-gebaseerde produkte.
  • Wanneer u binnenshuise plante natmaak, moet u nie die watertempo oorskry nie en sorg dat die water in die blompanne nie stagneer nie, en die aarde in die pot lyk nie soos vloeibare modder nie. Indien dit gebeur, moet u oortollige water dreineer, 'n spons kort op die grond neerlê, en laat die grond dan droog word.

Belangrik! Vergeet nie goeie dreinering as u binnenshuise plante vervang nie, om sodoende stagnasie van water en verval van die wortels of organiese materiaal, wat deel uitmaak van die grondmengsel, te voorkom. As teeblare, saagsels of droë blare op die grond gevoeg is, vervang hierdie mengsel heeltemal. In sulke komponente kan swamme en vorm maklik ontwikkel, wat voedsel vir collembola is.

Die mense teen die angel

As die voorkomende maatreëls nie die voorkoms van insekte help voorkom nie, moet u die 'vyand' vernietig. Die veiligste is volksmetodes, daarom moet u daarmee begin.

'N Klein bevolking kan op geïmproviseerde maniere vernietig word

  • Houtas is 'n goeie manier om te bestry, maar dit is nie geskik vir alle binnenshuise plante nie. Dit word streng verbied om azaleas, hortensia's, kamelias (gebruik op suur gronde) te gebruik. In plaas van as, is die aarde rondom hulle met mosterdpoeier besprinkel.
  • Insekdodende plante. Dit word aanbeveel om die grond rondom die blomme nat te maak met infusies van warm peper of sjerrie.
  • 'N Swak oplossing van kaliumpermanganaat sal help om insekte te hanteer.
  • Sulke manipulasies sal help om van die collembola in die woonstel ontslae te raak: laat sak 'n blompot waarin insekte in 'n emmer water gevind word. Na 'n rukkie kom hulle op die oppervlak - jy moet dit met jou hande vang en vernietig.
  • 'N Baie eenvoudige, en volgens internetgebruikers, 'n doeltreffende manier om insekte te bekamp: plaas die gesnyde helfte van die aartappels op die grond in 'n blompot met die skyf neer en laat dit vir 'n paar uur staan. Trek dan die aartappel versigtig uit, vernietig die bymekaargemaakte springtails en sit weer die 'val'. 'N Nat aartappelskyf is 'n lekker lekkerny vir plae.
  • 'N Ander elementêre manier. Los 2-3 tablette “Citramon” of “Askofen” op in twee liter water en giet 'n oplossing rondom die blom. Geen skade aan die plant nie.

Hierdie middels werk vir seker.

Voordat u verskillende chemikalieë gebruik, moet u onthou dat sommige die plant self kan benadeel, dus moet die instruksies bestudeer word voordat dit gebruik word. Maar eintlik is plante nie bang vir die gevolge van insekdoders nie. Die belangrikste ding om te onthou, aangesien hierdie geleedpotiges 'n erdklont bewoon, moet die geveg gevoer word, en die grond bewerk word, nie die plant nie.

Regent is gewild in die stryd teen huishoudelike insekte

Insekdoders vir effektiewe beheer van colemola:

  • "Inisiatief" - 'n korrelbereiding word met die bogrond in blompotte gemeng. Die aarde moet droog word. Die middel het 'n vinnige effek.
  • "Regent" - in korrels. Die aktiewe stof fipronil word lank in die grond geberg om die plant te beskerm.
  • "Bazudin" - die werking van die korrels van die middel wat op die grondoppervlak gegiet word, vind baie vinnig plaas. Na 'n paar uur word alle plae vernietig.
  • "Dimilin" is 'n hormonale middel wat in enige stadium 'n stopende effek op die ontwikkeling van 'n insek het. Dit is 'n omgewingsvriendelike hulpmiddel wat aangedui word vir gebruik in kamers waar sampioene gekweek word en waarvandaan collembolas na die woonstel vervoer kan word.
  • "Aktara" - het effektiewe eienskappe. Dit word gebruik om die grond nat te spuit en om die plant te bespuit. Die beskermende effek teen insekte wat in die grond woon, duur tot 60 dae. Daarom, as die behandeling met hierdie middel uitgevoer is en na verloop van tyd, het die insekte hulself nie getoon nie - ons kan die plaagbeheer as afgehandel beskou.

Belangrik! Al hierdie middels is op die mark, maar inligting oor sommige van hulle is soms teenstrydig. Daar is menings dat die effek laag is, maar dit is net die subjektiewe opinies van individue. Miskien is die toepassingstegnologie wat in die instruksies gespesifiseer word, oortree.

Het u bonsende collembols in u blompotte of bad gevind? Voer voorkomende maatreëls uit (laat die erd koma in die lug droog word, ontsmet die badkamer) en irriterende insekte is waarskynlik meer geneig om u woonstel te verlaat. As voorkoming nie meer effektief is nie, begin 'n meer radikale stryd!

Kyk na die video: Bridled Nailtail Wallabies returned to NSW National Park (Oktober 2021).

Pin
Send
Share
Send
Send