Nuttige wenke

Hoe kan u verstaan ​​dat u onvrugbaar is? Oorsake en diagnose van vroulike onvrugbaarheid

Pin
Send
Share
Send
Send


Deur 'n gesin te stig, stel elke paartjie die moontlikheid van voortplanting voor - die geboorte van kinders en hul opvoeding. Maar 'n jaar of twee gaan, en swangerskap kom nie voor nie. As 'n paartjie die hele tyd 'n gereelde seksuele lewe lei en geen voorbehoedmiddels gebruik nie, verskyn daar dan na hierdie periode sekere angs en bekommernisse oor die moontlikheid om 'n baba te word. Daar kan twee redes hiervoor wees, en beide hou verband met die gesondheid - die gesondheid van 'n man en die gesondheid van 'n vrou wat 'n baba wil hê.

Laat ons 'n rukkie oorbly met die onderwerp van voortplantingsgesondheid by mans en praat oor vroulik.

Volgens mediese statistieke was daar in onlangse jare 'n toename in gevalle van onvrugbaarheid by meisies wat die reproduktiewe ouderdom bereik het. Waarskynlik, vir elke meisie, is dit die slegste ding wat in die lewe kan uitvind oor haar onvermoë om swanger te word en 'n baba te hê. Die diagnose van onvrugbaarheid laat nie die vreugde van moederskap ervaar nie. En vir baie vroue is die afwesigheid van 'n kind 'n onvolledige gesin.

In hierdie verband is dit baie belangrik om die tekens van moontlike onvrugbaarheid by 'n meisie te ken. Dit sal dit moontlik maak om 'n uitgebreide ondersoek betyds te doen, om die nodige behandeling en mediese prosedures voor te skryf en uit te voer vir die heraktivering van die voortplantingsvermoë van die vroulike liggaam.

Wat kan onvrugbaarheid veroorsaak?

Daar is verskeie redes waarom die teenwoordigheid daarvan die begin van swangerskap, geboorte en baba kan voorkom:

  1. Hormonale disfunksie, gemanifesteer deur 'n skending van die werking van die eierstokke en ander organe wat verantwoordelik is vir die produksie van hormone - die pituïtêre, hipotalamus, byniere en skildklier. Onvrugbaarheid in hierdie geval is onvermydelik.
  2. Endometriose van die baarmoeder. Hierdie siekte is belaai met littekens. As daar tekens van hierdie siekte in die interne organe van die voortplantingstelsel van die pasiënt opgemerk word, moet onvrugbaarheid gevrees word.
  3. Simptome van onvrugbaarheid patologiese veranderinge in die baarmoeder kan ook dien - soos polypose, fibroids, baarmoederbos, of die teenwoordigheid van 'n intra-uteriene septum. Al hierdie patologieë kan aangebore wees, maar dit kan ook in die lewensproses ontstaan.
  4. Tubal obstruksie - pyp onvrugbaarheid. Dit kom voor as gevolg van die vorming van hechtings in die fallopiese buise.
  5. Die teenwoordigheid van hechtings in die bekkenarea. Sulke kommissies kan ontstaan ​​as gevolg van 'n soort ontsteking of chirurgiese ingryping. Sulke aanhegtings kan tussen die fallopiese buis en die eierstok voorkom, wat dit vir die eier onmoontlik maak om bevrug te word.
  6. Chromosomale patologie. Dit is 'n taamlik seldsame patologie, maar dit lei nietemin tot die steriliteit van 'n vrou.
  7. Immunologiese faktor. Hierdie tipe onvrugbaarheid is ook redelik skaars. Met hierdie tipe oortreding word antispermliggame in die vrou se voortplantingstelsel geproduseer, wat die indringing van sperms in die baarmoeder verhoed, waardeur die eier nie bevrug kan word nie.
  8. Die sielkundige faktor. Twee redes hou verband met hierdie saak: vrees vir swangerskap en geboorte, onwilligheid om 'n kind van 'n spesifieke seksmaat te hê.

Tipes en grade van onvrugbaarheid

Daar is twee soorte onvrugbaarheid - absoluut en relatief.

Absolute onvrugbaarheid is die verskriklikste verskeidenheid wat nie behandel word nie. Hierdie tipe onvrugbaarheid word veroorsaak deur die abnormale ontwikkeling van die menslike liggaam, byvoorbeeld, in die volledige afwesigheid van enige voortplantingsorgaan of sy deel (baarmoeder, eierstokke).

Relatiewe onvrugbaarheid is nie onomkeerbaar nie en na sekere maatreëls kan suksesvol oorkom word, wat weer 'n normale lewenstyl sal lei en 'n gesonde nageslag sal hê.

Behalwe soorte onvrugbaarheid, word twee grade ook onderskei:

  • primêre onvrugbaarheid (eerste graad) - dit gebeur met meisies wat nog nooit in hul lewe swanger was nie,
  • sekondêre onvrugbaarheid (tweede graad) - kom voor by vroue wat swanger was en moontlik reeds 'n kind het, maar het tans sekere probleme met bevrugting. Hierdie tipe onvrugbaarheid word by ongeveer 45% van die vroue gediagnoseer wat, soos later bevestig is, verskillende ginekologiese siektes het, waarvan die gevolg gewoonlik die vorming van hechtings is. Dikwels word die vermoë om swanger te raak beïnvloed deur vorige operasies op die geslagsorgane (insluitend kunsmatige mediese aborsies).

Tekens van onvrugbaarheid

Die eerste simptome van die moontlike ontwikkeling van onvrugbaarheid verskyn by meisies al so vroeg as puberteit (puberteit), en die volgende simptome sluit dit in:

  • aangebore afwykings en disfunksies van die geslagsdele van 'n meisie,
  • die laat aanvang van menstruasie - die menarche op 'n baie laat ouderdom (na 16 jaar),
  • geringe menstruele vloei
  • lang (lang) menstruele siklus,
  • onreëlmatigheid van maandelikse bloeding,
  • chroniese siektes
  • senuweestelsel probleme
  • aansteeklike siektes van die voortplantingstelsel.

Daar moet aandag gegee word aan die liggaamlike ontwikkeling van die meisie. As sy aansienlik agterbly (ernstige dunheid - tot 45 kg) of vorentoe (oorgewig - meer as 90 kg) in die ontwikkeling van haar maats, kan dit in die toekoms tot onvrugbaarheid lei.

Die belangrikste teken van onvrugbaarheid

As 'n meisie van die voortplantingsouderdom, wat gereeld seksuele kontak het en nie voorbehoedmiddels gebruik nie, twaalf maande nie kan swanger raak nie, sê kenners dat hierdie patologie heel waarskynlik is. Ten spyte van hierdie stelling, moet ander faktore egter in ag geneem word om 'n diagnose te bepaal. Na dertig jaar is die eerlike geslag byvoorbeeld moeilik om swanger te word.

Dit kan 'n voldoende lang tydperk verg, selfs as 'n vrou gereeld onbeskermde intieme kontakte beoefen en nie gesondheidsprobleme het nie. Hoe kan u verstaan ​​dat u onvrugbaar is? Is daar duidelike tekens van hierdie toestand?

Benewens die afwesigheid van swangerskap, het hierdie patologie geen duidelike simptome nie. En selfs die onvermoë om swanger te raak is nie 'n basis vir die bepaling van 'n diagnose nie. Daar is inderdaad dikwels situasies wanneer dit nie 'n onvrugbare meisie is nie, maar haar maat. Daarom moet albei gades 'n spesialis kontak vir advies oor hierdie probleem. Moenie die besoek aan die dokter uitstel nie. Immers, hoe vroeër die ondersoek gedoen word, hoe groter is die kanse op suksesvolle terapie en 'n positiewe resultaat.

Algemene oorsake van onvrugbaarheid by vroue

Hoe kan u verstaan ​​dat u onvrugbaar is? Die onvermoë om swanger te raak is nie 'n onafhanklike siekte nie. En die enigste teken van hierdie toestand is die afwesigheid van swangerskap vir twaalf maande gereelde intieme kontak sonder voorbehoeding.

Daar moet egter onthou word dat onvrugbaarheid by meisies gewoonlik waargeneem word as gevolg van verskillende afwykings in die liggaam, veral die geslagsarea. Dit ontwikkel as gevolg van inflammatoriese siektes, genetiese afwykings of aangebore afwykings van die voortplantingstelsel. Chirurgiese ingrepe, hormonale wanbalans, sielkundige oorstremming en meganiese skade aan die brein kan ook faktore wees wat die aanvang van hierdie toestand veroorsaak. Na die ouderdom van vyf-en-dertig vorder alle fisiologiese prosesse by vroue stadiger. Dit is vir hulle baie moeiliker om swanger te word as jonger vroue.

Variëteite van patologie

Hoe kan u verstaan ​​dat u onvrugbaar is? Hierdie kwessie is van belang vir diegene wat 'n lang tyd nie die geluk van moederskap kan ervaar nie, ondanks talle pogings om 'n kind te word. Daar moet in gedagte gehou word dat die tekens van die patologieë wat hierdie toestand veroorsaak, verskil en afhang van die oorsaak van die siekte. Versteurings van die liggaam wat bydra tot die ontwikkeling van onvrugbaarheid word in verskillende soorte verdeel:

  1. Onvrugbaarheid van 'n primêre aard. Hulle praat oor hom as die pasiënt nog nooit 'n opvatting gehad het nie. Die oorsaak van hierdie toestand is gewoonlik 'n wanbalans van hormone.
  2. Sekondêre onvrugbaarheid. Hierdie diagnose word gemaak in die situasie waar die pasiënt reeds ten minste een swangerskap gehad het, ongeag hoe dit geëindig het (onderbreking, bevalling of dood van die embrio in die baarmoeder). Dikwels word sulke onvrugbaarheid waargeneem nadat u inflammatoriese prosesse of aansteeklike kwale van die voortplantingstelsel ondervind het.
  3. Relatiewe onvrugbaarheid. Hierdie toestand word geassosieer met die onmoontlikheid van bevrugting as gevolg van disfunksies wat omkeerbaar is. Na die opsporing en uitskakeling van patologiese prosesse, verdwyn die meisie se tekens van onvrugbaarheid en ontstaan ​​'n lang verwagte swangerskap.
  4. Absolute onvrugbaarheid. Dit is te wyte aan afwykings wat nie terapie kan ontvang nie. Dit is byvoorbeeld die afwesigheid of gebreke in die vorming van buise, baarmoeder, gonades. Voorheen het sulke patologieë konsepsie onmoontlik gemaak. Maar vandag, met behulp van bygestaante voortplantingstegnologieë, kry vroue met soortgelyke eienskappe die kans om die geluk van moederskap te ervaar.
  5. Immunologiese onvrugbaarheid. So 'n oortreding word waargeneem by pasiënte van beide geslagte. Die versteuring word uitgedruk in skade aan manlike gamete met spesiale teenliggaampies wat gevorm word as gevolg van akute infeksies of chroniese siektes wat deur seksuele kontak oorgedra word. In die geval van die vermoede van so 'n patologie, moet die vennote 'n uitgebreide ondersoek ondergaan, met inbegrip van ontledings van biologiese materiaal (seminale vloeistof, slymvlies van die servikskanaal en vagina).

Ander siektes wat bevrugting voorkom

Hoe kan u verstaan ​​dat u onvrugbaar is? Baie kwale wat die aanvang van swangerskap bemoeilik, het ernstige simptome. Hulle teenwoordigheid is onmoontlik om nie agter te kom nie. Soortgelyke patologieë sluit in:

  1. Kleefprosesse, ophoping van vloeistof in die fallopiese buise. Adnexitis is dikwels die oorsaak van sulke verskynsels (ICD-kode 10 70.0). Hierdie siekte het 'n inflammatoriese aard, kom voor in akute sowel as chroniese, uitgerekte vorm.
  2. Patologiese prosesse in die baarmoeder. Dit sluit oormatige verspreiding van orgaanselle (endometriose), siektes van die servikale kanaal, verskillende neoplasmas (byvoorbeeld fibroïede) in.
  3. Oophoritis is 'n ontsteking van een of twee geslagskliere, wat gekenmerk word deur 'n akute of chroniese verloop.

Om sulke afwykings te diagnoseer, doen die spesialis 'n röntgenstraal van die fallopiese buise en 'n laparoskopiese ondersoek. Sulke prosedures openbaar nie net patologieë nie, maar het ook 'n terapeutiese effek.

Hormonale wanbalans

Hierdie oortreding word waargeneem by afwykings van die pituïtêre klier, skildklier, byniere of klierkoors. In hierdie geval word die stowwe wat nodig is vir die rypwording van die eiers, nie geproduseer nie. Daarom het die vrou nie ovulasie nie. Een van die tekens van onvrugbaarheid by 'n meisie, as dit 'n hormonale aard het, is 'n stabiele skedule van basale temperatuur. Dit dui op die afwesigheid van die nodige voorwaardes vir bevrugting. Daarbenewens het pasiënte wat soortgelyke probleme het, oormatige haargroei (veral in die skene, buik, ken), die voorkoms van aknee op die gesig. Daarbenewens moet die meisie let op die aard van kritieke dae. Enige oortreding van die menstruele siklus (volgens ICD 10-kode 94.4 - 94.9) lei dikwels tot onvrugbaarheid. U moet 'n dokter raadpleeg as die periode tussen bloeding te lank, intens, langdurig of omgekeerd, kort en korttermyn (minder as drie dae) afneem.

Aansteeklike prosesse

Een waarskynlik antwoord op die vraag wat onvrugbaarheid kan wees, is 'n SOI. Soms kom sulke patologieë sonder duidelike tekens voor. In sulke gevalle besef die gades nie eers dat hulle siek is nie. En slegs die gebrek aan konsepsie dwing hulle om tot die dokter te wend.

Infeksies wat deur seksuele kontak oorgedra word, beïnvloed die liggaam van 'n vrou en veroorsaak patologiese prosesse in die voortplantingstelsel wat lei tot hechtings.

Ander faktore wat die konsepsie kan beïnvloed

In sommige gevalle ontstaan ​​onvrugbaarheid as gevolg van die volgende redes:

  1. Tekort aan liggaamsmassa. 'N Gebrek aan gewig is tipies vir pasiënte wat aan eetstoornisse ly, meisies wat 'n geringe en ongebalanseerde dieet het. Oormatige dunheid belemmer die rypwordingsproses van vroulike gamete.
  2. Die teenwoordigheid van oortollige kilogram. Vetsugtige pasiënte kan nie 'n baba kry nie weens hormonale wanbalans.
  3. Sielkundige probleme. Dit is 'n sterk begeerte om swanger te raak of te vrees.

Diagnostiese maatreëls

Om die oorsaak van die probleem te identifiseer, moet u 'n mediese instelling kontak. Watter toetse slaag vir onvrugbaarheid? Spesialiste beveel die volgende soorte ondersoeke aan pasiënte:

  1. Magnetiese resonansbeelding van die brein.
  2. Evaluering van die toestand van die organe van die voortplantingstelsel met behulp van ultraklank.
  3. X-straal van die baarmoeder en fallopiese buise.
  4. Laboratoriumtoetse van biomateriaal om infeksies op te spoor en hormoonvlakke te bepaal.
  5. Die studie van die servikale kanaal.
  6. Inspeksie van die ginekoloog.
  7. Laparoskopie.

Nadat vroulike onvrugbaarheid gediagnoseer is en die oorsake van onvrugbaarheid geïdentifiseer is, kies die spesialis behandelingsmetodes. Afhangend van die faktore wat die begin van bevrugting voorkom, beveel die dokter die nodige middele aan om dit uit te skakel.

By sommige pasiënte word medisyne voorgeskryf om ontsteking te verlig, ander kry antibiotika en ander kry medisyne wat hormone bevat. Soms is die situasie so ernstig dat u behulpsaam is met voortplantingstegnologieë. Metodes soos in vitro-bevrugting, kunsmatige inseminasie, die gebruik van skenkerbiomateriaal of die dienste van 'n surrogaatmoeder laat baie vroue toe om die droom van 'n baba 'n werklikheid te maak.

Tekens en oorsake van manlike onvrugbaarheid

Gesondheidsprobleme word deur manlike voortplantingsprobleme veroorsaak:

  • prostaatfibrose,
  • geslagsbesering
  • sterkte versteurings
  • aansteeklike en inflammatoriese siektes van die geslagstelsel.

Die gevolge van die kwale is die oortredings wat hieronder gelys word, wat lei tot die onvermoë van 'n man om 'n kind te word:

  1. 'N Gebrek aan sperm in die ejakulasie, hul lae aktiwiteit en lewensvatbaarheid.
  2. Skending van spermsintese.
  3. Hoog verminder sperm beweeglikheid.
  4. Die volledige afwesigheid van sperm in die ejakulasie.
  1. Pyn in die onderbuik na geringe fisieke inspanning.
  2. Gereelde valse urinering.
  3. Versteurings van die endokriene stelsel.
  4. Die vorming van klonte of drade in die ejakulasie.
  5. 'N Klein hoeveelheid sperm of die volledige afwesigheid daarvan.

opname

Voordat u leer hoe om 'n man na onvrugbaarheid te ondersoek, moet u weet hoe om hom behoorlik voor te berei vir die studie om betroubare resultate te kry. Om dit te kan doen, moet u:

  • twee of drie dae van seksuele omgang onthou,
  • weier om dwelms 'n week of twee voor die studie te gebruik,
  • ophou alkohol drink en rook een tot drie maande voor diagnostiese maatreëls,
  • oorverhitting van die testikels moet vermy word
  • verwyder koffie, soet en soda uit die dieet.

As 'n man een van die vermelde tekens van onvrugbaarheid regmaak, is dit nodig om 'n spesialis te raadpleeg.

Nie elke paartjie weet egter waar om te kyk na onvrugbaarheid by 'n man en watter dokter hulle moet raadpleeg nie. Om dit te kan doen, moet u hulp soek by 'n uroloog of androloog in 'n gespesialiseerde mediese instelling of 'n spesiale afdeling van die kliniek.

Die eksamen vind in verskillende fases plaas.

Fase 1-eksamen

Die ondersoek na onvrugbaarheid by mans in die eerste fase sluit 'n kliniese en laboratoriumstudie in. Die minimum prys van hierdie stadium is 8000 roebels. en meer, afhangende van die woonplek en die aantal versoeke.

'N Kliniese proef sluit die volgende in:

  • Opname van die pasiënt, die bestudering van sy liggaamsbou, gewig, lengte, ouderdom en meer.
  • 'N Volledige mediese ondersoek, 'n besoek aan 'n terapeut, seksterapeut en genetika is verpligtend.
  • Sifting vir die teenwoordigheid van patologieë en siektes van die geslagstelsel.

Laboratoriumtoets bevat spermogram

Laboratoriumnavorsing sluit toetse in soos:

  1. Semen. Die hoofanalise, op grond waarvan 'n verdere eksamen voorgeskryf word. Dit is nodig om spermkwaliteit, spermtelling, die aktiwiteit en voorkoms daarvan te bestudeer. Die toestand word in dinamika bestudeer, dus u moet die ontleding 'n paar keer deurstaan.
  2. Die MAR-toets help nie om die aantal nie-lewensvatbare spermsoorte in die ejakulasie te bepaal.
  3. 'N Ensiem-gekoppelde immunosorbent-toets (ELISA) dui in die bloed aan.
  4. Sitologiese analise help om inligting oor die toestand van die dermvliesweefsel, uretra en die uitgeskei vloeistof te bekom.
  5. Дополнительные лабораторные исследования: бактериологический анализ простаты, общий и биохимический анализ крови, общий анализ мочи.

2 этап обследования

As die studies wat in die eerste fase uitgevoer is, nie 'n spesifieke resultaat opgelewer het nie: onvrugbaarheid word vasgestel, maar die rede hiervoor is nie gevind nie, hoe kan 'n ander mens dan ondersoek word na onvrugbaarheid? Om dit te kan doen, moet u deur die tweede fase van die eksamen gaan, wat die volgende insluit:

  1. 'N Hormonale bloedtoets, met behulp van wat dit moontlik is om akkuraat te bepaal of 'n man se sperm teenwoordig en volwasse is, asook moontlike oortredings van hierdie proses.
  2. Ultraklankondersoek van die geslagsdele ten einde patologiese toestande te bepaal.
  3. TRUS is 'n metode waardeur veranderinge in seminale vesikels ondersoek word.
  4. Doplometrie help om die bloedvate van die bekkenorgane te bestudeer en die teenwoordigheid van varcocele te bepaal.
  5. Genetiese navorsing.
  6. Sperm sentrifuge analise.
  7. Testikulêre biopsie is nodig om spermselle vir IVF te verkry.

Analise resultate

Op grond van die resultate diagnoseer die behandelende dokter onvrugbaarheid en die tipe wat hieronder beskryf word:

  1. Die afskeidingsvorm impliseer lae spermaktiwiteit. Dit is die algemeenste.
  2. Die obstruktiewe vorm kom by mans voor na bekkenbeserings, met inflammatoriese of aansteeklike siektes in die geslagstelsel. Hindernisse ontstaan ​​as gevolg van spermselle wat nie hul spoed verminder of hul uitgang belemmer nie.
  3. Die immunologiese vorm is die swakste bestudeer, aangesien die man se immuniteit, met hierdie patologie, onafhanklik die spermproduksie onderdruk en die lewensvatbaarheid daarvan verminder. Met hierdie tipe onvrugbaarheid bevat die manlike liggaam 'n hoë vlak van sperma.

'N Gekwalifiseerde spesialis sal 'n behandeling voorskryf wat een of meer metodes insluit

Behandeling en voorkoming

Watter dokter is dit natuurlik nodig om aansoek te doen by 'n uroloog of androloog wat die studie voorgeskryf het en die resultate daarvan ontsyfer het.

Behandeling word slegs deur 'n gekwalifiseerde spesialis voorgeskryf, wat die gebruik van een of meer tegnieke in kombinasie insluit:

  1. Konserwatiewe medisyne-behandeling is daarop gemik om immuniteit te handhaaf, inflammatoriese en aansteeklike prosesse uit te skakel, asook om die werking van die endokriene stelsel te normaliseer. Hiervoor gebruik hulle medisyne: vitamien-minerale kompleks, immuunonderdrukkende terapie, kruiemiddels, sowel as antibiotika.
  2. Chirurgiese ingryping is noodsaaklik wanneer patologieë van die struktuur van organe, sowel as neoplasmas, in die geslagsorgane van die man aangetref word en dit daarop gemik is om dit uit te skakel.
  3. Geassisteerde voortplantingstegnologie. Die metode van IVF en ICSI word wyd gebruik as 'n lewensvatbare sperm in die manlike liggaam gekies word en in vitro of endoskopies in die vroulike eier geplaas word.
  4. Behandeling met volksmiddels, in kombinasie met medikasie.

Dit is ook belangrik om onvrugbaarheid te voorkom. Om dit te kan doen, moet u:

  1. Daar word gereeld deur 'n uroloog gekontroleer om moontlike probleme betyds te identifiseer en uit te skakel.
  2. Dit is nodig om 'n gesonde leefstyl te lei: gee slegte gewoontes op, speel sport, eet reg.
  3. Hou gereeld seks. As u swanger wil raak, moet onbeskermde seksuele kontak 3-4 keer per week op ovulasiedae plaasvind.
  4. Gebruik slegs onderklere van natuurlike materiale. Dit sal help om oorverhitting van die skrotum te voorkom.
  5. Tydens die behandeling van ander siektes is dit die moeite werd om die dokter te vra om medikasie voor te skryf wat die minste skadelik is vir die manlike liggaam. en vind uit hoe kundiges dit aanbeveel om te behandel.

Volgens die Wêreldgesondheidsorganisasie kan tot 20% van die families regoor die wêreld nie kinders hê nie. Ongeveer tien persent van paartjies versuim om op 'n natuurlike manier swanger te word. Boonop slaag 'n vrou in die helfte van die gevalle nie daarin om swanger te raak nie weens die onvrugbaarheid van haar maat, daarom is die vraag hoe om 'n man te ondersoek vir onvrugbaarheid veral van belang. Manlike onvrugbaarheid of verswakte voortplantingsfunksie by mans hou verband met 'n verandering in die kwalitatiewe en kwantitatiewe samestelling van sperms ('n klein aantal of onvoldoende aktiwiteit van sperms). Onvermoë om swanger en kinderloos te wees, is deesdae glad nie 'n sin nie: moderne medisyne bied 'n kans om byna elke getroude paartjie te word. 'N Man wat 'n vader wil word, moet die gesinsbeplanningsentrum kontak en 'n androloogondersoek ondergaan.

Kliniese studie

'N Man en 'n vrou moet alarm maak as swangerskap nie binne 'n jaar van gereelde seksuele aktiwiteit plaasvind nie (intieme verhoudings minstens twee keer per week) sonder die gebruik van voorbehoedmetodes en metodes.

Die eerste stap is om 'n reproduktoloog te raadpleeg wat sal weerlê of bevestig dat die man onmagtig is en nie kinders het nie. Maar dokters van hierdie spesialis hou selde onthale in klein dorpies. Kontak die departement ginekologie en urologie in die afwesigheid van 'n reproduktoloog. Ginekoloë en uroloë spesialiseer ook in reproduktiewe gesondheidskwessies vir mans en vroue.

Ons gereelde leser het ontslae geraak van probleme met krag met 'n effektiewe metode. Hy het dit op homself getoets - die resultaat is 100% - volledige eliminasie van probleme. Dit is 'n natuurlike middel gebaseer op kruie. Ons het die metode nagegaan en besluit om dit aan u te gee. Die resultaat is vinnig. EFFEKTIEWE METODE.

'N Uitgebreide ondersoek van 'n man bevat 'n mediese geskiedenis, visuele en handmatige ondersoeke en ontleding van spuitvloeistof. Om effektiewe behandeling voor te skryf en etiologie te identifiseer, ondergaan die pasiënt die volgende tipes diagnostiek:

'N Uitgebreide ondersoek word die beste gedoen in die grootste sentra vir gesinsbeplanning en voortplanting in die Leningrad, Moskou, Omsk, Nizhny Novgorod, die Ryazan-streke, die Republiek Tatarstan en die Krasnodar-gebied. Testikulêre biopsie sal die meeste kos: van drie tot tien duisend roebels.

Seksueel aktief beteken nie gesond nie

Die afwesigheid van probleme met 'n ereksie en 'n sterk seksdrang kom ook voor by onvrugbare mans. As u twyfel verwyder, kan u die spermogramprosedure deurgaan. Met 'n laboratoriumstudie van die ejakulasie kan u die vermoë bepaal om moontlike siektes van die voortplantingstelsel by mans swanger te maak en te identifiseer. Vir die akkurate bevestiging van die diagnose, moet verskeie spermogramme geneem word.

Die betroubaarheid van die resultate hang af van die nakoming van die reëls tydens die slaag van die semenanalise. Vir 'n paar dae voor die toets, moet 'n man nie 'n intieme verhouding aangaan nie, medikasie neem (die uitsondering is noodsaaklik) en alkoholiese en kafeïeneerde drankies drink nie.

Kenmerke van die lewering van spermogramme:

  • Die biomateriaal word in 'n steriele plastiekhouer versamel en aan die laboratoriumassistent oorgedra. Die hoeveelheid, digtheid, vorm, spoed van die sperma word geskat.
  • Die laboratorium kyk na die konsentrasie van sperma (bo of onder twintig miljoen sperm per ml ejakulasie). 'N Huistoets van manlike vrugbaarheid het vandag te koop verskyn. Dit kan tuis uitgevoer word.
  • Met 'n klein aantal sperms word ekstra toetse voorgeskryf om die impotente man akkuraat te kontroleer of nie. Die dokter moet die vlak van prolaktien, testosteroon en follikelstimuleerende hormoon ken wat die werking van die gonades beïnvloed.
  • 'N Urinalise onthul die algemeenste infeksies by ouens. Deur dit te gebruik, kan u 'n siekte soos spermaturia (die teenwoordigheid van seminale vloeistof in die uretra) diagnoseer.

Klassifikasie van onvrugbaarheid by vroue

Daar is twee hooftipes van hierdie probleem: die eerste tipe is primêre onvrugbaarheid, wat by vroue gediagnoseer word in situasies waar swangerskap nie binne 'n jaar van aktiewe seksuele aktiwiteit voorkom nie, mits daar geen voorbehoedmiddels is nie. Hierdie tipe onvrugbaarheid kom in twee situasies voor: met misvormings van die baarmoeder (saal- of tweehoornbaarmoeder, onderontwikkeling van die baarmoeder, abnormale anatomie van die orgaan), in stryd met die normale werking van die endokriene stelsel. Sekondêre onvrugbaarheid word in die verlede by ten minste een swangerskap gediagnoseer (selfs al is die kind nog nie gebore nie). Dit kan om die volgende redes gebeur: as gevolg van beserings van die bekkenorgane, aborsies of ander vorme van operasies, gewasprosesse in die voortplantingstelsel (dit kan wees mioom, endometriose, hooikoors), inflammatoriese siektes van die vroulike voortplantingstelsel, en hormonale afwykings agtergrond, wat plaasgevind het as gevolg van siektes van die endokriene stelsel met onversoenbaarheid van vennote.

Hoe om onvrugbaarheid te bepaal? Om dit te kan doen, moet u 'n spesialis kontak wat weet wat die belangrikste tekens is van so 'n probleem soos onvrugbaarheid by vroue.

Die belangrikste tekens van onvrugbaarheid by vroue

Hoe om onvrugbaarheid te bepaal? Die algemeenste tekens waardeur 'n spesialis onvrugbaarheid kan opspoor, is soos volg:

  • laat aanvang van menstruasie. Hier moet op gelet word dat die siklus volgens mediese standaarde moet begin in die interval wat begin op 11 en eindig op 13 jaar. Daar is egter gevalle van vroeë menstruasie, byvoorbeeld op 9-jarige ouderdom,
  • die abnormale duur van die menstruele siklus, wat in normale situasies 28-30 dae moet duur. Hier word alles streng individueel bereken, so soms kan hierdie periode ongeveer 35 dae duur,
  • amenorree, dit wil sê die volledige afwesigheid van menstruasie, wat verband hou met ginekologiese, neurologiese of endokriene afwykings,
  • skending van siklusiteit, wat een van die mees algemene ginekologiese probleme van ons tyd is. Dit kan om verskillende redes waargeneem word. As gevolg van spanning, infeksie wat die bekkenorgane beïnvloed, hormonale afwykings, kindersiektes (veral rubella), ens.
  • onvoldoende afvoer, waarvan die volume normaalweg 50 tot 100 ml per een geneem siklus moet wees. Hierdie waarde wissel egter ook na gelang van verskillende faktore van 'n individuele orde,
  • seer.

Daar is ander tekens van onvrugbaarheid by vroue, maar bogenoemde word meestal by vroue aangetref.

Diagnose van onvrugbaarheid by vroue

Baie beginner dokters wonder oor hoe om onvrugbaarheid by vroue te bepaal. In werklikheid is dit 'n lang proses wat opvallend is vir die kompleksiteit daarvan. Om die teenwoordigheid van onvrugbaarheid by 'n vrou te bepaal, word 'n opname uitgevoer wat gelyktydig in verskillende rigtings uitgevoer word. Eerstens moet die spesialis bepaal of 'n vrou wat 'n pasiënt het akute en chroniese siektes het. Hierna word die organe ondersoek met behulp van ultraklank-toerusting. Dit is nodig om die ontwikkelingspatologieë volledig uit te sluit en die mate van volwassenheid van die baarmoederepitel te bepaal in ooreenstemming met die fases van die menstruele siklus. Dan word die mate van patopaat van die fallopiese buise by vroue geopenbaar en word 'n deeglike studie van die werking van die endokriene kliere uitgevoer (dit is veral belangrik as die eerste en tweede fase van die siklus verloop). Vervolgens word 'n post-coital toets uitgevoer. Dit is dan nodig om immunologiese onverenigbaarheid uit te sluit, wat die oorsaak van onvrugbaarheid by vroue is.

Die algemeenste oorsake van onvrugbaarheid by vroue

Een en mees algemene oorsake van onvrugbaarheid dit is probleme wat by 'n meisie met ovulasie ontstaan. Soms is die duur van hul menstruele siklus minder as die vervaldatum of, inteendeel, langer as dit. Om hierdie rede word die risiko dat die eier nie tyd het om ryp te word of nie in staat is om ten volle te funksioneer nie, redelik groot. Op grond van die inligting wat aangebied is, ontstaan ​​die vraag hoe om onvrugbaarheid te bepaal? Produsente van reproduktiewe gesondheid reageer dat die volgende simptome by hierdie probleem waargeneem word: ovulasie is afwesig, so ook volwasse eiers, wat nie daartoe in staat is om volwasse follikels te produseer nie.

'N Ander algemene oorsaak van onvrugbaarheid by 'n meisie is ovariale disfunksie, wat in 20% van die gevalle wat in die praktyk oorweeg word, gediagnoseer word. Die kern van die probleem lê daarin dat die gespesialiseerde hormone wat verantwoordelik is vir die regulering van die menstruele siklus en die vorming van geslagshormone ophou om geproduseer te word in voldoende hoeveelhede. Die belangrikste tekens: skerp pyne van 'n deurdringende aard, erge pyn, 'n gevoel van gevoelloosheid, wat gevoel word in die onderbuik, geleë in die omgewing van die geslagsorgane, verhoogde prikkelbaarheid, gedragsverandering. Die derde rede waarom onvrugbaarheid gediagnoseer word, is hormonale ontwrigting, wat eintlik een van die variëteite van ovariale disfunksie is. Die belangrikste simptoom wat by 'n meisie waargeneem word wat die oorsake van onvrugbaarheid wil bepaal, is die totale afwesigheid van menstruasie, wat voorkom as gevolg van die nie-rypwording van die eier.

Die belangrikste metodes vir die behandeling van onvrugbaarheid

By die keuse van 'n metode vir die behandeling van onvrugbaarheid, fokus die spesialis op die rede waarom hierdie probleem ontstaan ​​het. As 'n paartjie byvoorbeeld nie swanger kan word weens probleme met ovulasie nie, word 'n behandelingsmetode genaamd “klassieke ovulasie-induksie” voorgeskryf. Die kern daarvan is om normale funksie van die eierstokke te herstel as gevolg van onbeduidende hormonale effekte, wat nodig is vir rypwording van die eier. Dit sal help om onvrugbaarheid uit te skakel; latere bevrugting sal op 'n natuurlike manier plaasvind. As die oorsaak van onvrugbaarheid by hormonale onderbrekings lê, skryf dokters 'n sekere terapie voor wat help om die hormonale ontwrigting te normaliseer, en sodoende die onvrugbaarheid te elimineer.

'N Huwelik word as steriel beskou, waarin 'n meisie jonger as 35 jaar tydens die eerste jaar van die seksuele lewe sonder kontrasepsie swanger raak. As die meisie se ouderdom meer as 35 jaar is, daal hierdie periode tot ses maande.

Foto: Onvrugbaarheid - 'n geleentheid om dokter te sien

Dit is die beste om twee dokters te raadpleeg: die plaaslike ginekoloog wat met die ondersoek sal begin, en die dokter van die ginekoloog - die reproduktoloog, meer 'n eng professionele persoon wat aan probleme werk.

Navorsingsmetodes sluit in:

  • Ultraklank van die buik van die bekken,
  • histerosalpingografie,
  • hormonale analise,
  • bloedstollingstoetsing en ander belangrike prosedures.

Slegs die vriendelike interaksie van hierdie dokters sal u probleem so vinnig as moontlik oplos.

Video: vroulike onvrugbaarheid, oorsaak, diagnose

Reproduktoloë werk deesdae in Eco-hospitale. Dus, vir die diagnose, moet 'n IVF-hospitaal onmiddellik gekontak word sodra u besef dat u probleme het om swanger te raak. Om na 'n IVF-hospitaal te gaan, beteken nie dat bemesting beslis aanbeveel word nie.

Inteendeel, 'n groot aantal pasiënte met onvrugbaarheid kan genees word sonder om kunsmatige bevrugtingsmetodes te gebruik. Maar dit is slegs moontlik as die diagnose van onvrugbaarheid by vroue vroegtydig waargeneem word en effektiewe behandeling begin word

Doelstellings vir vroeë opname in die hospitaal

  • 1ste - die aanstelling van die opnameprogram,
  • 2de - die implementering van die navorsingsprosedures wat nie in oorleg voltooi kan word nie,
  • 3de - die verkryging van 'n mening,
  • 4de - die opstel van 'n effektiewe behandelingsprogram.

Die bepalende waarde in die navorsing hang af van die konsultasie van 'n spesialis-androloog, sy kwalifikasievlak en interpretasie van die opnames. Diagnose word volgens die volgende skema uitgevoer:

  • 'N Vrugbaarheidskaart word saamgestel, wat die versameling van alle algemene toetse, die aanstelling van behandeling,
  • Spermkwaliteitstudie,
  • MAR toets
  • Ultraklank skrotum,
  • Ondersoek van die prostaatklier.

Wat is 'n langdurige ondersoek van 'n paartjie?

Die grootste gevaar is 'n toename in die ouderdom van die meisie. Die feit is dat op die ouderdom van 'n meisie van 25-30 jaar die effektiwiteit van die behandeling van onvrugbaarheid 54 - 80% is, en op die ouderdom van 36 - 40 jaar is dit 21 - 26%, na veertig jaar het slegs 11 - 15% van die huwelikspare 'n kans om swanger te raak.

'N Ander gevaar is die sensoriese uitputting van die egpaar, wat veroorsaak word deur 'n lang, onsuksesvolle besoek aan verskillende dokters, die herhaalde slaag van heterogene toetse, dikwels min inligting. Laastens sal die egpaar se finansiële koste styg, hoe langer duur die eksamen.

Diagnostiese metodes vir onvrugbaarheid

'N Diepte-ondersoek van beide gades moet nie langer as vier maande duur nie.

Metodes van ondersoek vir 'n paartjie wat aan onvrugbaarheid ly:

  1. Gesprek oor die gesondheidstoestand, siektes in die verlede, operasies, slegte gewoontes, gevare in die omgewing.
  2. Ginekologiese ondersoek.
  3. Volgens die getuienis kan daar subjektief konsultasies van ander dokters voorgeskryf word: 'n endokrinoloog, 'n neuroloog. terapeut en ander.
  4. Vir die gesondheid van die ongebore baba, moet gades bloedtoetse doen: vir tokosplasmosis, seksueel oordraagbare siektes, verskillende infeksies, MIV.
  5. Gesonde ondersoek van die bekkenorgane.
  6. Om ovulasie te beheer, word 'n studie gedoen oor die skedule van veranderinge in die basistemperatuur vir drie maandelikse siklusse.
  7. 'N Teken van die voortplantingsfunksie van die manlike voortplantingstelsel is spermanalise.
  8. Voorbeeld vir verenigbaarheid. Biologiese of immunologiese onverenigbaarheid van 'n paartjie kan lei tot onvrugbaarheid van 'n absoluut gesonde paartjie. Это обследование проводится за два дня до допускаемой овуляции и не позднее, 6 ч после полового акта.
  9. Гормональное исследование на определение уровня мужских и женских гормонов, а также пролактина, кортикостероидов и т. д.
  10. Гистеросальпингография. Dit bepaal die erns van hechtings in die fallopiese buise, in die eierstokarea, bespeur endometriose en meer.
  11. X-straal van die baarmoeder en buise. Hiermee kan u patologiese veranderinge in die uteriene streek bepaal, nodusse, poliepe en nog baie meer opspoor.

Video: Metodes vir die diagnose en behandeling van onvrugbaarheidsgenote

Drome van swangerskap vir baie paartjies bly drome. Ongelukkig neem die aantal mans en vrouens wat swanger word elke jaar toe. Daarom bly die vraag na onvrugbaarheidstoetse, die oorsake van hierdie verskynsel en metodes om dit reg te stel, baie relevant. Moderne wetenskaplike mediese tegnologie help om die meeste soorte onvrugbaarheid te hanteer. Maar voordat u met terapeutiese maatreëls begin, is dit nodig om die probleem te diagnoseer. Waar moet gekyk word na onvrugbaarheid by mans en vroue?

Spesialiste in reproduktiewe medisyne argumenteer dat die kwessie van onvrugbaarheid slegs 'n jaar na onsuksesvolle pogings om swanger te raak, geopper moet word. In hierdie geval moet seksuele aktiwiteite gereeld wees, en geen voorbehoedmetodes gebruik moet word nie. Sulke aanbevelings word verklaar deur statistieke wat beweer dat swangerskap in die eerste maand in twintig persent van die gevalle voorkom. Die totale getal swanger vroue in drie maande van aktiewe pogings is sewe en vyftig persent. Vir ses maande word tot vyf-en-sewentig persent van toekomstige paartjies toekomstige ouers. 85 persent van die vroue word swanger op ses maande van aktiewe pogings.

Op baie maniere hang die waarskynlikheid van die begin van bevrugting af van ouderdomsaanwysers, dus op die ouderdom van vyf en twintig jaar bereik vyf en sewentig persent van paartjies so 'n resultaat in ses maande, en slegs twee en veertig persent op veertig.

Waar moet u kyk na onvrugbaarheid?

As u onvrugbaarheid vermoed, is dit raadsaam dat die paartjie 'n afspraak maak met 'n spesiale dokter in die voorgeboortekliniek, wat verantwoordelik is vir gesinsbeplanning. Nadat 'n anamnese opgedoen is, sal die dokter die nodige studies adviseer en 'n man en 'n vrou na 'n addisionele spesialis verwys.

Dit is belangrik dat albei vennote na die dokter kom, aangesien onvrugbaarheid sowel manlik as vroulik kan wees. Volgens statistieke is die waarskynlikheid dat die probleem by die regverdige geslag byna vyftig persent is. Die kans is goed dat die man die “skuldige” van die situasie is.

As u nadink oor waarheen u na 'n privaat kliniek of 'n openbare instelling moet gaan, hang die keuse van die behandelingslokaal slegs van u persoonlike voorkeure en finansiële vermoëns af. In klein stede blyk dit dat dieselfde spesialiste in hierdie strukture werk, net volgens 'n ander skedule. Analise word in dieselfde laboratoriums uitgevoer. Wat die ondubbelsinnige voordele van private mediese instellings betref, is een van die dokters 'n meer oplettende houding teenoor sy pasiënte weens onbeperkte tyd vir opname. In so 'n kliniek het u dus meer kanse dat hulle in detail na u sal luister en in ag neem, selfs die kleinste nuanses.

Nietemin bied regeringskantore van voortplantingsgeneeskunde ook redelik gekwalifiseerde hulp op 'n baie ordentlike vlak.

In die eerste plek moet vroue wat onvrugbaarheid vermoed, 'n ondersoek by 'n ginekoloog ondergaan. Hierdie studie sal help om die algemene toestand van die geslagsdele te beoordeel en om voor die hand liggende probleme op te spoor. Daarbenewens doen die dokter biomateriaalmonsters om na verskillende infeksies en inflammatoriese prosesse te soek. Een van die eerste diagnostiese maatreëls is ook 'n ultraklankskandering, dit wys hoe korrek die geslagsdele ontwikkel word. Met die hulp daarvan kan u ook verskillende patologiese toestande sien, byvoorbeeld siste, fibroïede, hechtings.

Na die eerste afspraak met 'n ginekoloog, moet 'n vrou 'n skedule van basale temperatuur opstel. Om die duidelikste beeld te verkry, moet temperatuurdata vir 'n paar maande aangeteken word. So 'n skedule sal die dokter help om te evalueer hoe goed die voortplantingstelsel werk, of ovulasie plaasvind, ens.

'N Studie van vroulike onvrugbaarheid kan ook histeroskopie insluit, 'n spesiale studie wat dit moontlik maak om die toestand van die baarmoederholte te bepaal, sowel as om abnormaliteite te sien. Hierdie prosedure behels die inleiding tot die baarmoeder van 'n spesiale toestel - 'n histeroskoop, dit is toegerus met 'n videokamera en stuur die foto na die monitorskerm. Die spesialis kan die pasiënt verwys om die patency van die fallopiese buise, wat histerosalpingografie genoem word, te bepaal. Vir die implementering daarvan word 'n spesiale komponent in die baarmoeder ingebring, waarna, met behulp van 'n spesiale apparaat, kontrasfoto's geneem word, wat dit moontlik maak om die buigbaarheid van die buise te bepaal.

Noodsaaklike studies is ook hormonale analise, laparoskopie, bepaling van die vlak van bloedstolling, ens.

Wat die manlike onvrugbaarheid betref, stuur die spesialis die pasiënt eers na 'n spermogram wat beweeglikheid toon, sowel as die sellulêre samestelling van sperms, wat hul morfologie en kwantitatiewe indikasies bepaal. In die toekoms kan bakteriologiese ondersoeke, sitologie en bloedtoetse nodig wees.

Op grond van die resultate van al hierdie studies, kan die dokter 'n paar ekstra diagnostiese maatreëls voorskryf. In sommige gevalle is sulke manipulasies voldoende om die toepaslike behandelingsopsies te kies.

Tekens van manlike onvrugbaarheid

Hoe kan ek agterkom of 'n man kinders kan hê? Alle simptome kan in twee groot groepe simptome verdeel word. Die eerste is eksterne manifestasies, die tweede is subjektiewe interne sensasies, waardeur 'n wanfunksionering in die liggaam vermoed kan word. Die simptomatologie van manlike onvrugbaarheid in die oorgrote meerderheid kliniese beelde vir 'n lang tyd duur ongemerk. In die reël eindig totdat alle pogings om swanger te raak nie met die gewenste resultaat eindig nie.

Dit is die moeite werd om te weet: vir die vrugbaarheid van mans is geslagshormone en organe van die voortplantingstelsel verantwoordelik.

Met die ontwikkeling van hormonale wanbalans as gevolg van 'n siekte, word eksterne simptome dikwels geopenbaar. Sommige siektes van die voortplantingstelsel wat lei tot 'n verswakte vrugbaarheid kan ook onderskei word. Die teenwoordigheid van 'n eksterne kliniek is egter nie altyd 'n aanduiding van onvrugbaarheid nie.

Die diagnose word slegs op grond van laboratorium- en instrumentele diagnostiek gemaak.

Hoe kan ek bepaal of ek kinders kan hê? Dit word aanbeveel om aandag te gee aan tekens van onvrugbaarheid van buite:

  1. Liggaamstipe atipies vir 'n man. As 'n verteenwoordiger van die sterker geslag 'n neiging het tot anatomie by 'n vroulike tipe, is dit 'n geleentheid om probleme met vrugbaarheid te vermoed. Die simptome word veral by mans aangetoon teen die agtergrond van Klinefeltersindroom - 'n aangebore siekte. In die puberteit is daar 'n ophoping van vetterige weefsel in die middel, onvoldoende hare op die liggaam, hoë groei in kombinasie met smal skouers, vergroting van die melkkliere, klein en digte testikels.
  2. Sterk seks, met 'n 'bier'-buik of vetsug, loop die risiko om onvrugbaar te wees. 'N Oormaat vetterige bestanddele in die liggaam lei tot die ontwikkeling van azoospermia - 'n patologiese toestand waardeur daar geen spermselle in die seminale vloeistof is nie. Patologie word by 25% van mans gediagnoseer in alle gevalle van morbiditeit.
  3. Die antwoord op die vraag hoe u kan vind dat u onvrugbaar is, sal u skrotum deeglik bestudeer. Normaalweg is beide testikels ewe groot. Die een kan effens laer as die ander geleë wees - 'n variant van die norm. As daar van die een of twee kante 'n toename in die skrotum is, is daar 'n atipiese struktuur, die velkleur word verander - tekens van onvrugbaarheid.
  4. Versuim om een ​​testikel of beide testikels te getuig, dui op verswakte vrugbaarheid, aangesien volledige spermatogenese nie in die buikholte uitgevoer kan word nie. Hierdie patologie word meestal in die kinderjare gediagnoseer.
  5. Asimmetriese aansig op die skrotum. Die vorming van 'n breuk lei tot 'n toename in die skrotum in grootte. In die alledaagse lewe maak patologie selde verteenwoordigers van die sterker geslag bekommerd, aangesien dit nie die eiendom het om homself as 'n pynsindroom te manifesteer nie. Maar die gevaar is dat die groei van die neoplasma kompressie uitlok wat die bloedvate veroorsaak wat die sagte weefsel van die testikels voed, en spermatogenese word ontwrig. Asimmetrie van die skrotum kan 'n varicocele siekte uitlok - die uitbreiding van die are van die spermatiese koord.
  6. Hoe kan ek agterkom of 'n man onvrugbaar is? U kan 'n oortreding vermoed as daar onvoldoende hoeveelheid seminale vloeistof na die ejakulasie is. 'N Klein hoeveelheid saad vir 'n volwasse man na 55 jaar, 'n variant van die norm, maar nie vir 'n jong man op 20-35 jaar nie.
  7. Hiperemie of swelling van die skrotum. Hierdie tekens dui op 'n inflammatoriese proses. In die afwesigheid van tydige behandeling word die voortplantingsfunksie van mans benadeel. In die reël is daar bykomende simptome. Dit is 'n toename in liggaamstemperatuur, pyn in die perineum, algemene ongemak, geswelde limfkliere.

Hoe kan u bepaal of 'n man kinders kan hê? Ongelukkig is dit moeilik om die patologie visueel te identifiseer, selfs tot die mees gekwalifiseerde spesialis. U kan slegs self 'n siekte of 'n wanfunksie in die liggaam vermoed. By 90% word simptome van eksterne onvrugbaarheid nie geopenbaar nie. Soms kan die teenwoordigheid van patologie vermoed word van interne ongemak. Baie siektes van die voortplantingstelsel gaan gepaard met verskillende simptome. Dit is pyn in die lies, ongemak tydens ejakulasie, verswakte erektiele funksie, tinteling in die anus, ens.

Beskrywing van metodes om onvrugbaarheid te bepaal

Hoe om onvrugbaarheid by 'n man te bepaal? Hiervoor is dit nodig om 'n diagnose te ondergaan. Die ondersoekalgoritme bevat 'n versameling mediese geskiedenis en pasiëntklagtes. Die dokter bestudeer die bestaande patologieë van chroniese aard, chirurgiese ingrepe in die anamnese. Stel u belang in die aantal seksmaats, die teenwoordigheid / afwesigheid van swangerskap, die metode van voorbehoeding. Inligting oor werk is ook belangrik, omdat 'n beroep wat met chemikalieë verband hou, vrugbaarheid kan benadeel.

Belangrik: tydens die eerste besoek aan die dokter word 'n visuele ondersoek uitgevoer. Die dokter evalueer die mate van ontwikkeling van sekondêre seksuele eienskappe, palpeer die testikels van die skrotum, uitbreiding en marteling van die are van die spermatiese koord. 'N Rektale ondersoek van die klierorgaan word uitgevoer om die teenwoordigheid van inflammatoriese prosesse te bevestig of weerlê.

'N Belangrike stap in die diagnose is die evaluering van voortplantings- en seksuele funksie. Die dokter verduidelik die aantal seksuele kontak per week, die hardheid van die penis tydens 'n regop toestand, die aard van ejakulasie - vroeg, normaal of vertraag. Dan word dit aanbeveel om 'n spermogram te maak. Om dit te doen, stuur 'n man seminale vloeistof na die laboratorium. Tot op datum lyk dit asof die spermogram die informatiefste diagnostiese metode is. Spermtoetsing help om die volgende abnormaliteite te bepaal:

  • Klein hoeveelheid aktiewe sperma,
  • Die afwesigheid van sperma in die seminale vloeistof
  • Verminderde lewensvatbare spermtelling,
  • Lae spermtelling
  • Leukosiet spring (infeksie of ontsteking),
  • 'N Groot hoeveelheid seminale vloeistof
  • Die teenwoordigheid van 50% gebrekkige spermsoorte, byvoorbeeld, met 'n verdubbeling van die kop, 'n verandering in struktuur, vorm, ens. Aanwysers.

As daar 'n vermoede is van 'n seksueel oordraagbare infeksie, word aanvullende toetse voorgeskryf. Dit sluit in 'n smeer van die uretra-kanaal, PCR-diagnostiek om die voorkoms van 'n spesifieke patogene mikro-organisme te bepaal. Saadvloeistofbakterie word ook uitgevoer (as bakterieë of 'n groot aantal leukosiete in semen voorkom), word prostaatvrugtesap ondersoek.

Hoe kan mens onvrugbaarheid by mans ondersoek? Dierens hou siektes verband met hormonale wanbalanse in die manlike liggaam. Hormonale studies word uitgevoer om die konsentrasie van testosteroon, FSH, LH, prolaktien, estradiol te bepaal. Die inhoud van vrye radikale word geskat - oormatige produksie dra by tot die beskadiging van die spermmembraan, dit skend hul mobiliteit, wat die bemestingsvermoë verminder.

Ter inligting: 'n belangrike stap in die diagnose van manlike onvrugbaarheid is die studie van die akrosomale reaksie - as spermsoorte met 'n eier in aanraking kom, word chemiese transformasies op die kop waargeneem, waardeur dit die eiermembraan kan oplos en sodoende binne kan binnedring. Akrosomale reaksie kom uitsluitlik voor in sperms met normale morfologie.

Elektronmikroskopiese ondersoeke van spermatozoa en sitogenetiese analises kan patologie van die spermstruktuur opspoor, die inhoud van die seminale vloeistof plasma evalueer, die kwalitatiewe en kwantitatiewe eienskappe van chromosome bepaal. As chromosoomafwykings gevind word, is 'n genetiese konsultasie nodig om die oorsaak van onvrugbaarheid te verstaan.

Hoe moet u kyk na onvrugbaarheid? Benewens die bogenoemde toetse, word 'n man instrumentele diagnostiek aanbeveel:

  1. Ultraklank van die skildklier.
  2. Röntgenstraal van die skedel, Turkse saal (manipulasies is nodig om die gewasproses in die pituïtêre klier uit te sluit).
  3. Ultraklank transrektale en transabdominale manier. Die struktuur en konsekwentheid van die testikels, aanhangsels, klierorgaan, toestand van seminale vesikels en vas deferens word beoordeel.
  4. Dopplerografie van die skrotum.
  5. Termografie van die skrotum (bepaal spatare).
  6. Toetsing van biopsie-monster van testis. Sulke manipulasie word uitgevoer teen die agtergrond van 'n idiopatiese afname in aktiewe saad met 'n normale testikelgrootte en konsentrasie van FGS.

As 'n immunologiese tipe manlike onvrugbaarheid vermoed word, word 'n ondersoek gedoen na antispermale liggame. Hul teenwoordigheid dui daarop dat die immuunstelsel spesifieke teenliggaampies produseer wat kiemselle vir vreemde voorwerpe inneem. Bykomende toetse sluit in Shuvarsky-analise (help om die immuunkonflik op die vlak van die servikskanaal te bepaal) en die Kurzrock-Miller-toets.

'N Paar jaar gelede het wetenskaplikes in Kalifornië 'n tuisvrugbaarheidstoets vir mans ontwikkel. Dit word aangebied as 'n spermspaan. Dit het 'brûe' van elektrodes wat met vloeistof gevul is. 'N Paar druppels saad moet op die skyf geplaas word. Daarna monitor die toestel elke sperm wat "onder die brug sweef" en bepaal dan hul nommer. Die prys van so 'n nuwigheid wissel van $ 50 tot $ 80.

Kyk na die video: SCP-093 Red Sea Object. euclid. portal extradimensional scp (September 2021).

Pin
Send
Share
Send
Send