Nuttige wenke

Metodes van diagnose, behandeling en voorkoming van koliek by perde

Pin
Send
Share
Send
Send


As u vreemde gedrag by u perd opmerk, byvoorbeeld voortdurende tuimeling, hoefdiere wat op die grond slaan of die buik skop, weiering om te eet en water, kan koliek voorkom. Soos buikpyn by mense, is koliek baie gereeld, maar dit kan lei tot ernstige probleme met die spysverteringskanaal van die perd of die ponie en kan sonder behandeling die dier se lewe in gevaar stel. Dit is belangrik om hierdie siekte te identifiseer en te genees voordat dit handuit ruk.

Oorsake van koliek

Perde in vergelyking met ander diere en mense ly baie meer aan patologieë van die spysverteringstelsel. Die meeste siektes gaan egter gepaard met 'n erge pynsindroom genaamd koliek. Verskeie etiologiese faktore kan daartoe lei.

Kenmerke van die anatomiese struktuur, wat lei tot inbreuk op die ingewande, die verdraaiing daarvan, intussusepsie en ander tipiese patologieë:

  • die maag van die perd is relatief klein in verhouding tot die ingewande,
  • die mesenteriese ligament is lank, nie stewig vas nie, beweeglik,
  • vernouing op die plekke van oorgang van die blindederm na die ileum, van die stygende na die dalende knie van die kolon,
  • beweegbaar, nie vasgemaak deur ligamente buig van die kolon nie.

Die buikholte van die perd is 'n 'gewilde' plek vir die lokalisering van parasiete van verskillende ontwikkelingsfases. Helminths, inseklarwes en protosoë beïnvloed die spysverteringstelsel van die spysverteringskanaal, buikwand, mesenterie, ligamenteapparaat en buikbeen. Dit lei tot ernstige pynirritasie, 'n gebrek aan plaaslike bloedsomloop en voeding, verswakte orgaanfunksie, trombose. Die mees algemene parasiete:

  • Cestodes (Anaplacephala perfoliata) word in die cumum gelokaliseer, wat brandpuntnekrose, distrofie en perforasie veroorsaak. Algemene bloedarmoede word gereeld opgemerk,
  • volwasse en larwes van Ascaris (Paraskaris equorum), wat die spysverteringstelsel slymvlies beïnvloed tydens migrasie en lewensbelangrike aktiwiteit,
  • aalwurms van die genera Strongylidae en Trichonematidae, wat tydens die ontwikkeling van die larf en rypwording die vate van die mesenterie en ingewande beskadig,
  • die larfstadia van die vlinder (Gastrophilus) stadiums 2 en 3 ontwikkel in die maag en duodenum.

Die senuweestelsel speel 'n belangrike rol in die ontwikkeling van patologieë. Onder swaar las, spanning, na vervoer, veranderinge in die omgewing, veranderinge in die weer en mikroklimaat van die perdestalletjie, neem die beskermende reaksie af, die toon van die senuweestelsel neem af, wat 'n skending van die spysvertering van die spysverteringskanaal veroorsaak. Die afname in weerstand wat gepaard gaan met 'n stresvolle toestand dra by tot die onderdrukking van die beskermende en kompenserende kragte van die liggaam, wat die ontwikkeling van maagsere, inflammatoriese prosesse in die ingewande uitlok.

Die ontwikkeling van koliek by perde word dikwels geassosieer met oorerflike en verworwe patologieë van die organe van die buikholte en homself. Daar word gereeld pynsindroom by diere waargeneem met die volgende afwykings:

  • skeuring van ligamente en mesenterie,
  • derm gewasse
  • aangebore divertikulum van die ileum,
  • inflammatoriese siektes van die spysverteringskanaal teen die agtergrond van die bekendstelling van medisyne en ander allergene,
  • degeneratiewe veranderinge in die ingewande as gevolg van veroudering.

Inhoud en voeding speel 'n ewe belangrike rol in die etiologie en patogenese van koliek (asook enige ander siektes). Konstante verblyf in die stalletjie, 'n gebrek aan stelselmatige opleiding, verhoogde werkslading, oorvloedige voeding met gefermenteerde voer, die verskaffing van voedsel met 'n lae voedingstof (strooi) in groot hoeveelhede, die nie-voedings- en drinkregime lei tot primêre patologieë van die maag en ingewande.

Metodes om patologie op te spoor

Koliek kan nie 'n onafhanklike siekte genoem word nie. Dit is 'n kompleks van simptome wat gemanifesteer word in perde met verskillende patologieë, die werking van 'n aantal faktore. Die meeste koliek gaan gepaard met siektes van die maag, ingewande en mesenterie. Die sindroom word baie selde veroorsaak deur afwykings in die niere, lewer en ander organe.

Tipiese simptome

Enige koliek gaan gepaard met pyn van verskillende grade, sterkte en duur. Pyn is 'n teken van die teenwoordigheid van 'n patologiese toestand en 'n reguleerder van die weerstand van die perd. Perdeperd word verdeel in spastiese (veroorsaak deur hipertonisiteit van die spiere van die ingewande), distensioneel (uitbreiding van die wande van die ingewande en verhoogde druk daarop deur opgehoopte gasse), mesenteriese (veranderinge in die bloedtoevoer na die spysverteringskanaal).

Die graad van ontwikkeling van koliek:

  1. swak, ontwikkel aan die begin van die patologie. Diere weier tans om te voed, kyk na die maag, raak aan sy kop en kan sy ledemate skop. Kliniese en fisiologiese parameters bly normaal. Hierdie vorm is kenmerkend van maagsere en verstoppings,
  2. intensiewe stadium met lus van die ingewande, inversie van die maag, inbreuk op die ingewande. Die vorm word gekenmerk deur angs - die perd dwaal doelloos om die stalletjie, kan op die grond rol. Hyperhidrose en koors. Perde skop, byt die buikwand
  3. laatgraad met skeuring van die spysverteringskanaal, nekrotiese prosesse. Die perd is baie depressief, die liggaam is bedek met koue, taai sweet.

Fisiese navorsing - waarna om te soek

Voor die aanvang van die inspeksie- en diagnostiese maatreëls, is dit nodig om by die eienaars, bruidegoms en ander personeel inligting uit te vind oor die gesondheidsstatus van die perd voordat die patologiese veranderinge en met die aanvang daarvan plaasvind. Anamnestiese inligting sluit die volgende in:

  • die duur van 'n aanval van pyn en ander veranderinge,
  • die aard van koliek (die teenwoordigheid van onderbrekings tussen aanvalle, sterkte),
  • ontlasting - konsekwentheid, laaste dermbeweging,
  • voedingsgewoontes, of daar onlangs 'n verandering in dieet is,
  • veeartsenykundige maatreëls (parasietbehandeling, inenting, behandeling) en die teenwoordigheid van siektes,
  • swangerskap in 'n merrie, wanneer was die laaste geboorte?

Gelyktydig met die versameling van anamnestiese data, moet 'n dier ondersoek word - die aard van die gedrag, die bewegings wat geproduseer word. Dikwels is een visuele waarneming genoeg om 'n voorlopige (minder dikwels finale) diagnose te maak. Dus, met arena- en walsagtige bewegings, word vermoedelik lus vir die ingewande. Koue en klam sweet wat die liggaam van die perd bedek, dui op skeuring van die ingewande of maag. Dikwels word dermprolaps, inguinale en naelstringbreuke waargeneem.

Voor die diagnose moet die perd nie pynmedikasie ontvang nie - dit sal die kliniese beeld van koliek ontwrig en voorkom dat die presiese oorsaak van die siekte geïdentifiseer word.

Die dokter moet na dermgeluide luister. Uitskot word langs die grens van die laaste rib tot by die sternum uitgevoer. Normaalweg moet daar na iriserende geluide met 'n frekwensie van 1 binne 1-3 minute geluister word. By ileus word geluide nie opgespoor nie.

  • as u met 'n vinger op die tandvleis druk, bly 'n wit vlek tot 5 sekondes,
  • liggaamstemperatuur - 38-39 o C,
  • hartslag styg tot 70-100 met hernias, derm draai.

Funksionele eksamen

Om patologieë te identifiseer, word sensasie uitgevoer. Vir hierdie doel word 'n nasofaringeale sonde gebruik, wat deur die nasale gang na die farinks geplaas word en na 'n slukrefleks stadig gelei word na die maag. Deur die slang kan u die inhoud (gewoonlik tot 500 ml) kry, die konsekwentheid daarvan evalueer, 'n monster neem vir suuranalise. Met die blokkering van die ingewande, siektes van die maag, is die hoeveelheid vloeistof meer as enkele liter. Klank word ook vir terapeutiese doeleindes uitgevoer.

Diagnostiek van rektale bepaal die posisie en toestand van die bekkenorgane en buikholte. 'N Rektale ondersoek tydens ernstige koliek, sowel as in klein veulens en lae rasse, kan lei tot skeuring van die ingewande. Diagnose word geleidelik en noukeurig uitgevoer, met inagneming van die aard van ontlasting. Tipiese veranderinge wat tydens die studie aangeteken is:

  • met kolitis en verstopping van die cecum, word vloeibare ontlasting gevind,
  • bloeding as 'n derm breek, manifesteer 'n ulkus in donker ontlasting,
  • obstruksie van die kolon en verswakte peristalse word gemanifesteer deur slymafskeiding,
  • ileus word gekenmerk deur gasvolheid van die dunderm,
  • blokkering van die blinde ingewande word gemanifesteer deur spanning van die ondersteunende ligamente en verdikking van die muur,
  • met spasmas in die dunderm word gebiede van vernouing geopenbaar,
  • invaginasie van die ileum na blindes gaan gepaard met die vorming van 'n digte area onder die onderrug aan die regterkant.

As die pynsindroom uitgespreek word, spasmas van die rektum of koliek by 'n jong dier of ponie waargeneem word, is die rektale diagnose onmoontlik. Om die etiologie te bepaal, is dit nodig om ultraklank te gebruik. Met ultraklankondersoek kan u die ophoping van gasse en vloeistowwe, veranderinge in die wande van organe, die teenwoordigheid van verstoppings, intussusepsie, lus, identifiseer. Met ultraklank kan u 'n relatiewe groot oppervlak van die buikholte bedek (met 'n rektale diagnose is hoogstens 40-50% beskikbaar). Die studie word deur die buikwand of rektueel uitgevoer.

Ander diagnostiese metodes:

  • Met die punksie van die buikholte kan u peritoneale vloeistof neem, volgens die parameters (die teenwoordigheid van bloed onsuiwerhede, digtheid, proteïeninhoud), u kan die diagnose van peritonitis bevestig, derm skeur,
  • gastroskopie openbaar inflammatoriese siektes van die maag en slukderm, dit is moontlik om die duodenum 12 te ondersoek,
  • laparoskopie - chirurgiese ondersoek en behandeling deur klein insnydings met spesiale toestelle,
  • radiografie.

Kenmerke van veeartsenykundige sorg

Afhangend van die onderliggende patologie, het die behandeling van koliek by perde sy eie kenmerke. In een geval is dit genoeg om ander geneesmiddelterapie te verdoof of uit te voer, maar in sommige gevalle is dit onmoontlik om dit sonder chirurgiese ingryping te doen. Die veearts moet die optimale behandelingsmetode kies wat die perd so vinnig moontlik laat herstel, met die minimum risiko's en verliese vir die liggaam.

Terapeutiese behandeling

Hierdie metode is daarop gemik om die onderliggende siekte uit te skakel, pyn en ander patogene simptome te stop en die werking van die spysverteringskanaal te normaliseer. Terapie word aanbeveel om dit te gebruik in inflammatoriese prosesse, maagsere, obstruktiewe ileus, gasopeenhoping, uitbreiding van die maag, peritonitis.

Algemene behandelings:

  • pynverligting by pynstillers - geen spa, novalgin, analgin, buscopan. Medisyne wat algemeen gebruik word, mag nie gebruik word nie as gevolg van die remming van die spysverteringskanaal.
  • die bekendstelling van antitoksiese serum, prednison,
  • binneaarse toediening van natriumbikarbonaat 5%, elektroliete (sout, glukose, hemodes),
  • die maagklink met die verwydering van die inhoud, die toediening van medisyne is moontlik.

Spesifieke metodes van terapie moet noukeurig en slegs met volle vertroue in die diagnose gebruik word. Dus, as die ingewande geblokkeer word, word lakseermiddels deur die mond ingebring (4% waterige oplossing van gletsersout, vloeibare paraffien, magnesiumsulfaat), enemas kan gebruik word. Maar as u die ingewande loop, lei hierdie metodes tot skeuring. Spastiese koliek wat veroorsaak word deur die stop van peristalse word gestop deur neostigmien, cerucaal - hierdie middels bevorder die beweeglikheid. Moet ook nie gebruik word tydens draai nie. Dit is raadsaam om antibiotika te gebruik, veral as u peritonitis installeer, en as helminte opgespoor word, word antiparasitiese middels voorgeskryf. As die behandeling ondoeltreffend is en die perd chroniese koliek het, is dit raadsaam om die operasie uit te voer.

chirurgiese ingryping

Terapeutiese maatreëls lewer in sommige gevalle nie 'n positiewe resultaat nie. Dus, die lus van die ingewande of die skeuring van die muur kan nie deur medikasie uitgeskakel word nie. As sulke siektes vermoed word, moet die dokter dadelik 'n operasie ondergaan - uitstel met 'n besluit en 'n vertraging van 'n paar uur, verhoog die kanse op 'n nadelige uitwerking.

Wanneer chirurgie benodig word:

  • erge pyn van die pyn wat nie met 'n enkele inspuiting van pynstillers (analgin) verlig kan word nie,
  • tydens rektale of ander ondersoeke, is gewasse, ernstige verstopping, swelling van die dermwand, intussusepsie opgespoor. U moet ook 'n operasie vir palpasie van die dunderm gebruik - normaalweg is dit nie moontlik nie,
  • by proefneming is 'n groot hoeveelheid (in die norm van 0,5-1 liter) alkaliese vloeistof verkry, wat dui op die draai van die ingewande,
  • punksie van die buikholte gee 'n troebel vloeistof met 'n mengsel van bloed.

Die sukses van die operasie hang af van die tydsduur van die operasie - dus, met sterk ileus, kom weefselnekrose na 3 uur voor. Met 'n aantal siektes is 'n positiewe resultaat onwaarskynlik, byvoorbeeld, as die kolon of jejunum gedraai word, oorleef slegs 20% van die perde.

Die hoofmetode van chirurgiese intervensie is mediale laparotomie. 'N Insnyding van 15-20 cm lank word langs die wit lyn uitgevoer (daar is die mening dat dit raadsaam is om 4-6 cm terug te stap na die kant, aangesien die ligamente van die wit lyn baie erger as die spiere genees). Met so 'n wond kan u die toestand van interne organe visueel beoordeel. Tot 10 liter soutoplossing word in die buikholte gegooi - dit verminder die risiko van dermbreuk aansienlik. Vervolgens ondersoek die chirurg elke orgaan vir skade, intussusepsie en draai. As 'n patologie opgespoor word, word 'n operasie uitgevoer - verwydering van nekrotiese dele van die ingewande, herstel van patensie, verwydering van gasse en vaste stowwe. Na die operasie en vertrek uit narkose, word die perd na 'n spesiale stalletjie geneem waar dit nodig is om 'n deurlopende toediening van elektroliete (ten minste 'n dag) te produseer. Elke vier uur moet die hartslag en NPV, liggaamstemperatuur gemeet word. Perde word antibiotika voorgeskryf, in sommige gevalle was hulle die buikholte met 'n oplossing van furatsilien.

Voorkomende maatreëls

Die meeste koliek kan voorkom word. Perde speel 'n belangrike rol in die meganisme van spysverteringskwale. Die dieet moet uit kwaliteitsprodukte bestaan. Dit is ontoelaatbaar om graan, hooi, saamgestelde voer te gebruik wat deur skimmels, bakterieë beïnvloed word. Klaar mengsels en water moet 'n temperatuur hê wat ooreenstem met die omgewing of die liggaam van die dier. Dit is ontoelaatbaar om bevrore of warm produkte te gee.

  • konsentrate mag nie 25% van die daaglikse dieet oorskry nie, ruvoer is 60%,
  • graan en ander gekonsentreerde voer gee na hooi,
  • na oefening is dit verbode om te voer - u moet die perd 'n rus van 30 minute gee,
  • die dier moet vrye toegang tot water en hooi hê,
  • wortelgewasse, kuilvoer, strooi, voedselafval moet beperk word.

Dit is belangrik om die perd gereeld by die werk in te sluit - om die dier meer as 12 uur per dag in die stal te hou, is onaanvaarbaar, dit lei tot 'n verswakking van die dermmotoriese funksie, en die bloedsomloop word versteur. Weidings, voerbakke, stalletjies word gekyk na die teenwoordigheid van vreemde voorwerpe, hoewel perde selektief is in voeding, maar dit is moontlik om verskillende traumatiese voorwerpe in te sluk. Ontwurming moet gereeld wees, en weiding beperk gedurende die somer seisoen van die vlieg. Probeer om spanning te verminder - veranderinge in die dieet moet glad wees; dit is raadsaam om kalmeermiddels te gebruik vir die vervoer van die dier op lang termyn.

Kyk na die video: Ami Klin: A new way to diagnose autism (Desember 2021).

Pin
Send
Share
Send
Send